شمارهٔ ۱۰

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - قطعات

مرا زمانه بسوزد بداغ غم تا چند

که چشم روشنم از دود داغ تاریک است

چراغ آه تو اهلی جهان کند روشن

ولی چه سود که پای چراغ تاریک است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹

بعدیشمارهٔ ۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید