پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۹۱ - در مدح حضرت امیر «ع » به پارسی خالص

از ادیب الممالک فراهانی در دیوان اشعار - مقطعات

شهی که موردم تیغش اژدهائی بود
هژبر پیکر و جادوکش و نهنگ اوبار
توانم او را خواند آفتاب اگر شاید
کز آفتاب بتابد ستاره هفت و چهار
گه کشیدن بیرنگ آسمان کبود
ز تیر خامه گرفت از دو پیکران پر کار

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید