شماره 2 - ابیاتی از یک قصیده

از ابوالمؤید بلخی در سروده های پراکنده

انگشت را ز خون دل من زند خضاب

کفی کزو بلای تن و جان هر کس است

عناب و سیم اگر نبودمان روا بود

عناب بر سبیکهٔ سیمین او بس است

بازگشت به فهرست

قبلیشماره 1 رباعی

بعدیشماره 3

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید