مناجات شمارهٔ ۴۲

از خواجه عبدالله انصاری در مناجات نامه

الهی! چه یاد کنم که خود همه یادم، من خرمن نشان خود فراباد دادم، یادکردن کسب است و فراموش نکردن زندگانی، زندگانی وراء دو گیتی است و کسب چنان که دانی.